Εσύ που αρέσκεσαι ασχήμια και ομορφιά αναίτια να ταιριάζεις κι εκεί που δύναμη παραχωρείς σωρεύεις τις πληγές ανά εκατό αφού αλίμονο ομορφιά δε μού `χεις δώσει και μόνο λύπηση και χλεύη αποσπώ κάνε να στρέψω αλλού τη δύναμή μου και να μη θέλω πια το κάθε θηλυκό.