Τώρα χαμηλώστε τα φώτα και διπλοκλειδώστε τη πόρτα θέλω λίγο μόνος να μείνω και τον εαυτό μου να κρίνω ίσως που σ’ αγάπησα ήτανε λάθος αφού εσύ ζητούσες μονάχα το πάθος Αυτά τα μάτια σου πως με ζαλίζουν πίσω με γυρνάνε και μ’ αιχμαλωτίζουν σαν υπνωτισμένος σε θέλω με πάθος πάλι ξαναπέφτω στο ίδιο το λάθος Ποια με καταράστηκε στη ζωή μου έτσι να τυραννιέμαι ποια με καταράστηκε ν’ αγαπάω να μην αγαπιέμαι Όμως δε τα βάζω μαζί σου κάνε ότι θες στη ζωή σου ούτε θα σε κατηγορήσω τίποτα δε θα σου ζητήσω άσε να τα βάζω με τον εαυτό μου ξέρω είναι όλο το λάθος δικό μου Μ’ αυτά τα μάτια σου πώς με ζαλίζουν πίσω με γυρνάνε και μ’ αιχμαλωτίζουν σαν υπνωτισμένος σε θέλω με πάθος πάλι ξαναπέφτω στο ίδιο το λάθος Ποια με καταράστηκε στη ζωή μου έτσι να τυραννιέμαι ποια με καταράστηκε ν’ αγαπάω να μην αγαπιέμαι