Αφ’ όταν ο Άγγελος μου πια δε με φυλάει, αμέριμνα μπορεί ν’ ανοίγει τα φτερά του και τη σιωπή των αστεριών στα δύο να σκίζει γιατί, της μοναχικής νύχτας μου, δεν πρέπει να κρατήσει άλλο πια τα χέρια, που αγωνιούνε, αφ’ όταν ο Αγγελός μου πια δε με φυλάει.