Όποιος και να `σαι : Το βράδυ να βγεις έξω απ’ το δωμάτιο σου εκεί μέσα τα γνωρίζεις όλα σαν τον ουρανό, πριν από τον ορίζοντα, το σπίτι σου είναι Όποιος και να `σαι Με τα μάτια σου , τα κουρασμένα, μόλις λευτερωθούν από το φαγωμένο σου κατώφλι, Σιγά-σιγά σηκώνεις ένα δέντρο μαύρο και μπρος στον ουρανό το στήνεις λυγερό , μονάχο, Και τον κόσμο δημιούργησες, . Κι είναι μεγάλος Κι είναι σαν λόγος , που ακόμη, στην σιωπή, ωριμάζει. Κι όπως την έννοια του συλλαβαίνει η θέληση σου, τρυφερά, τα μάτια σου, τον απολευτερώνουν ….