Ακούω μια κρυφή οργή να μπαινοβγαίνει απ’ τις πόρτες, μετά μια μακριά σιωπή να κόβει τις δικές της βόλτες. Τι δεν έμαθε ο θεός; Αλήθεια πώς δεν είδε τόσα; Ο νόμος στο αίμα πιο σκληρός και ο χρόνος χάνεται στα φώτα. Να να να, να να ναα Γιατί εξατμίζομαι τη νύχτα, γιατί γίνομαι καπνός; Τι δεν ξέρω, τι δεν είδα, τι να πω; Που έχουν κρύψει την ελπίδα; Τι δεν έμαθε ο θεός; Πώς μπορεί να μην το ξέρει ούτε αυτός, ούτε αυτός; Πρέπει να δικαιολογείς και τον αέρα που αναπνέεις, τις νύχτες αν θα κοιμηθείς αν στέκεσαι ή αν καταρρέεις. Τι δεν έμαθε ο θεός; Αλήθεια πώς του κρύψαν τόσα; Ο λάθος φαίνεται σωστός κάτω απ’ τα καινούρια φώτα. Να να να, να να ναα Γιατί εξατμίζομαι τη νύχτα, γιατί γίνομαι καπνός; Τι δεν ξέρω, τι δεν είδα, τι να πω; Που έχουν κρύψει την ελπίδα; Τι δεν έμαθε ο θεός; Πώς μπορεί να μην το ξέρει ούτε αυτός, ούτε αυτός;