Φρικῶδες εἶναι, ὦ Ἑλλάς! Τὸ πῦρ τῶν κεραυνῶν σου, καὶ συνοδεύει φεύγοντα τὰ πλήθη τῶν ἐχθρῶν σου ὁ ὄλεθρος κ’ ἡ φρίκη. Σὺ τοὺς διώκεις πανταχοῦ καὶ εἶναι σύμβολόν σου, «Ἢ Θάνατος Νίκη». Ἀπηλπισμένα λέιψανα καταστροφῆς, ἐλᾶτε νὰ πλύνετε τὸν ῥύπον σας εἰς αἵματα! Ποῦ πᾶτε μὲ τόσην ἀταξίαν; Τὸ τεῖχος τῆς Τριπόλεως λοιπὸν σᾶς ἐγγυᾶται ζωὴν καὶ σωτηρίαν; Ἔ, νήπιοι εἶν’ ἄφευκτος ἡ θλιβερὰ στιγμή σας· ὁ σκελεθρώδης θάνατος ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σας αἱματηρὸς καθίζει, τὰ τείχη κυριεύονται κ’ ἡ σπάθη τῆς ζωῆς σας τὸν ἄσταχυν θερίζει. Ἡ φήμ’ εἰς τὸ Βυζάντιον τὰ πάθη των σαλπίζει, κι’ ὁ φόβος εἰς τὰ τείχη του μὲ ὄψιν βηματίζει τρομακτικοῦ σκελέθρου. Φρενιτιᾷ ὁ τύραννος καὶ φάλαγγας ὁπλίζει φόνων, σφαγῆς, ὀλέθρου. Πόση περὶ τὸν Δράμαλην Τούρκων πληθὺς πυκνοῦται! ἵππων, ἐντεῦθεν τοῦ Ἰσθμοῦ χρεμετισμοὺς ἀκοῦτε, καὶ πυροβόλων κτύπον; Τρόμου καὶ ταραχῆς πομπή! Ἡ Κόρινθος πληροῦται στρατιωτῶν καὶ ἵππων. Τὸ Ναύπλιον ὅπου λοιμὸς καὶ θάνατος μαστίζει, σκιρτᾷ ἐξαίφνης καὶ χαρᾶς ἀλαλαγμὸς βοΐζει εἰς τἄπιστά του τείχη. Ψευδὴς χαρὰ ὁ Δράμαλης πρὸς ὄλεθρον βαδίζει. Καὶ ὄλεθρον θὰ τύχῃ.