Τα πνεύματα στην σιγαλιά κυκλοφορούν - κανείς δε βλέπει. - Κι εσύ μάνα στον ύπνο σου, ποιά μυρωδιά φοράς να σου την κλέψω, να τη λουστώ; Ω, Θεέ μου πίκρα, θάλασσα, όψη και πέλαγος, αιώνια μουδιασμένη απ΄το φιλί. - Σπουδαίο γάμο λόγιαζες χωρίς εμάς: απατημένοι, γερά δεμένοι. Τι να το ψαύω το κορμί, σα στάχι, απόκαμε΄ μια κρύα κούραση φέρνει ο χωρισμός, διπλώνει το σεντόνι στο προσκεφάλι σου΄ είναι στιγμές που φτάνει ο στεναγμός και κατεβαίνει σκύλος μουγγός κι αθάνατος ο θάνατος