Ανεμόεσσα κόρη ενήλικη θάλασσα πάρε το κίτρο που μου `δωκε ο Κάλβος δικιά σου η χρυσή... μυρωδία. Μεθαύριο θα `ρθουν τ’ άλλα πουλιά θα `ναι πάλι ελαφρές των βουνών οι γραμμές μα βαριά η δική μου... καρδία.