Μες στο δωμάτιο τον ήχο ψάχνω της φωνής σου της ερημιάς μου να σπάσω την σιωπή τα μάτια κλείνω και ακούω την αναπνοή σου. Θύμωσε η νύχτα που σκέφτομαι μονάχα εσένα και σκοτεινιάζει απόψε πιο νωρίς παντού σε ψάχνουν τα μάτια μου τα δακρυσμένα. Πόσο θα `θελα να σε έχω ξεχάσει πόσο θα `θελα να μη σ’ αγαπώ μα η καρδιά μου που κοντεύει να σπάσει σαν τρελή σε θέλει εδώ. Πόσο θα `θελα να νιώσεις τον πόνο που με έκανες να νιώσω κι εγώ να πληρώσεις που με άφησες μόνο πόσο θα `θελα να σε εκδικηθώ, να σε εκδικηθώ. Σε ποιον καθρέφτη να ψάξω τώρα τη μορφή σου στερεύει ο χρόνος δεν έχω αντοχές σου `λεγα πάντα απ’ την αγάπη μου κρατήσου. Πόσο θα `θελα να σε έχω ξεχάσει πόσο θα `θελα να μη σ’ αγαπώ μα η καρδιά μου που κοντεύει να σπάσει σαν τρελή σε θέλει εδώ. Πόσο θα `θελα να νιώσεις τον πόνο που με έκανες να νιώσω κι εγώ να πληρώσεις που με άφησες μόνο πόσο θα `θελα να σε εκδικηθώ.