Θεοί αστέρες φωτεροί, της νύχτας έφορ’ ιλαροί, τες ώρες εμποδίσετε· κι αργά αργά κινήστε. Κι αν ίσως είναι δυνατόν, κι από τον τόπον σας αυτόν παρακαλώ - να ζείτε - ποτέ μη ταραχθείτε. Κι εσύ το άστρο της αυγής, κρυβήσου πλέον, μην εβγείς, κι ειπέ κι ο ήλιος πέρα να φύγ’ εις άλλη σφαίρα. Η νύχτα τούτη τούτη ας γενεί στον ουρανό παντοτινή, κι η μέρ’ ας μη σιμώσει ποτέ να ξημερώσει, για να χαρώ παντοτινά τον έρωτα μου σιγανά σ΄αυτήν την αιωνίαν της νύχτας ησυχίαν.