Σ’ έχασα κι έχασα μαζί την άνοιξή μου και κλαίνε τ’ άστρα τα πουλιά όλο καημό γκρίζο το σούρουπο πιο γκρίζα η ψυχή μου κι όλα θλιμμένα στο δικό σου το χαμό. Που να `σαι τώρα αγαπημένη που να γυρίζεις τόσον καιρό που να `σαι τώρα αγαπημένη ψάχνω να σε `βρω, μα δεν μπορώ. Μαζί σου ένοιωσα αγάπη και φιλία η ανάμνησή σου πάντα σκλάβο με κρατά και όπως φεύγουνε για τ’ άγνωστο τα πλοία φεύγει κι η σκέψη μου και σε αναζητά. Που να `σαι τώρα αγαπημένη που να γυρίζεις τόσον καιρό που να `σαι τώρα αγαπημένη ψάχνω να σε `βρω, μα δεν μπορώ