Απότομα έσκισε Τα παλιά της φορέματα Δεν ταιριάζουν πια Σε κανένα πρόσωπο του κόσμου τούτου Μελαγχόλησε η συνείδησή της Από την ανάμνηση των ενδυμάτων Κάθε φόρεμα και φόβος Κάθε φόρεμα και δρόμος, Που όμως δεν οδήγησε Σε κανέναν προορισμό Υφαίνεται η νοσταλγία; Φοριέται ο πόνος; H υφή της κλωστής δεν νιώθεται Πολύχρωμα ράμματα μαρκάρουν τις πληγές της Ποτέ δεν τις κλείνουν- ωστόσο.