Στήλη επιτύμβια μην υψώσετε. Μόνο άστε Για αυτόν να ανθεί το ρόδο κάθε χρόνο. Γιατί είναι ο Ορφέας. Η μεταμόρφωσή του Στο ένα και τ’ άλλο. Και δεν πρέπει μόνο Ονόματα να ψάχνουμε. Είναι μια φορά για πάντα Ο Ορφέας σαν τραγουδά. Έρχεται και πηγαίνει. Δεν είναι ήδη πολύ που στ’ ανθογυάλι Για λιγοστές ημέρες παραμένει; Ω, πρέπει να χαθεί για να το νιώσετε όλοι! Ακόμη κι αν εκείνος να χαθεί φοβάται. Είναι ήδη εκεί που δεν τον ακλουθάτε Καθώς το ενθάδε ο λόγος του υπερβαίνει. Τα χέρια του της λύρας οι χορδές δεν εμποδίζουν Και υπακούει πέρα ενώ διαβαίνει.