Μια σου ματιὰ κατάκαρδα πολέμου ζάλη ἀφίνει. Νἆταν τυφλὸς ὁ ανάδοχος ποῦ σὲ πρωτῶπε Εἰρήνη; Ὄχι· θαρρῶ νὰ μάντεψε πρὶν τ’ ὄνομα σοῦ δώσῃ, ποῦ εἰρήνη θἄχουν μέσα σου φλόγα ψυχῆς καὶ γνώση.