Αυτές τις λέξεις Δεν τις λυπάσαι Ποτέ δεν τις λυπόσουν Σου αρέσει να τις σέρνεις πέρα δώθε Μέχρι να τις ζαλίσεις Ώσπου να χύσουν τα σωθικά τους Στα λευκά σου τελάρα Κι έπειτα ν’ αρχίσεις Να ζωγραφίζεις Με συκώτια σφουγγάρια