Μητέρα, εσύ με έχρισες αέναα παιδί να μην μπορώ να ενηλικιωθώ σε κόσμο ενηλικιωμένο. Ετεροπροσδιορίστηκα, κάηκα απο το φως σου κι ο φόβος με ακολουθεί σε κάθε καταιγίδα. Μητέρα, σε βλέπω που χιονίζεσαι κι ακόμη γνέθεις λώρους, άκου το γάλα που κυλά: «ό,τι ανυπόκριτα σε πληροί, σου παίρνει κάτι άλλο».