Πάει καιρός που έφυγα και δεν κοιτάζω πίσω και λες πως δεν κατάλαβες ποτέ σου το γιατί κι αν τώρα δυσκολεύομαι το στόμα μου να ανοίξω κάθισα και σου `γραψα δυο λόγια στο χαρτί Μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται μου `πες κάποιο βράδυ με παράπονο θολό οι έρωτες καρδιά μου δεν πεθαίνουν μα κοιμούνται για να μπορούν κρυφά να κοροϊδεύουν τον καιρό Θυμάσαι που μου έλεγες μας φθάνει η αγάπη μ’ αγάπη θα γεμίζαμε τις άδειες Κυριακές ξεθώριασαν οι όρκοι μας και φάνηκε η απάτη και απόμειναν τα λόγια σου και ο πικρός καφές Μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται μου `πες κάποιο βράδυ με παράπονο θολό οι έρωτες καρδιά μου δεν πεθαίνουν μα κοιμούνται για να μπορούν κρυφά να κοροϊδεύουν τον καιρό