Μια παλιά φωτογραφία κι ένα γράμμα ξεχασμένο κάποιο όνειρο χαμένο μου θυμίσανε ξανά. Και στα χέρια σαν το πήρα με λαχτάρα όπως πρώτα άνοιξε του νου η πόρτα και προβάλλαν τα παλιά. {Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια να πέτρωνες καρδιά μου δόλια να πέτρωνες καρδιά μου δόλια να μη σε πλήγωναν.} Μέσα απ’ τη φωτογραφία πάλι μου χαμογελούσε και στο γράμμα μου μιλούσε όπως τότε τρυφερά. Και ξανάζησα για λίγο τα παλιά τα χτυποκάρδια τ’ αξημέρωτα τα βράδια τα ατέλειωτα φιλιά. {Οι αναμνήσεις γίνανε βόλια να πέτρωνες καρδιά μου δόλια να πέτρωνες καρδιά μου δόλια να μη σε πλήγωναν.}