Εγώ χειμώνες δε φοβήθηκα ποτέ μου ποτέ δεν έβαλα νερό μεσ’στο κρασί εγώ δε γέρνω με το φύσημα του ανέμου και δε θα αλλάξω επειδή το θες εσύ Δικαίωμα μου να γυρνώ στο σπίτι τα χαράματα δικιά μου είναι η ζωή και μου ανήκει εγώ δεν είμαι απ’αυτούς που ξεγελάς με κλάματα εγώ είμαι μάτια μου απ’τη Θεσσαλονίκη Εγώ δε ζήτησα βοήθεια από κανένα μονάχος στάθηκα σαν δέντρο στο βοριά μπορεί να έδειξα το πάθος μου για σένα μα δεν μπορείς να μου αλλάξεις τα μυαλά Δικαίωμα μου να γυρνώ στο σπίτι τα χαράματα δικιά μου είναι η ζωή και μου ανήκει εγώ δεν είμαι απ’αυτούς που ξεγελάς με κλάματα εγώ είμαι μάτια μου απ’τη Θεσσαλονίκη