Έχω σεβνταλίκι φίνο και τι θα γινώ, για μια μικροπαντρεμένη, δεκαεφτά χρονώ. Είναι μικρό, είναι γλυκό, άσπρο, παχουλό κουκλί, αλανιάρικο πουλί, σε μπελά, θα `μπω γι αυτό, αχ, θα το κλέψω, δε βαστώ, αμάν. Είναι μικροπαντρεμένο σε πολλούς μιλά κι αν το `πεις, που το γουστάρεις, σε χαμογελά. Δε νταγιαντώ τέτοιον καημό, να το βλέπω να γελά, θα με βάλει σε μπελά, το μικράκι μου, αυτό, αχ, θα το κλέψω, δε βαστώ, αμάν.