Η νύχτα στέκει μουσκεμένη μέσα στου παταμιού τις όχθες και στα στήθια της Λολίτας από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά Γυμνή η νύχτα τραγουδάει πάνω στου Μάρτη τα γιοφύρια Λούζ’ η Λολίτα το κορμί της με νάρδους και γλυφό νερό. Η νύχτα, από πιοτό και ασήμι λάμπει ανάμεσ’ απ’ τις στέγες Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες απ’ τ’ άσπρα πόδια σου πιοτό