Σμυρνιά μου το, βρ' αμάν αμάν, Σμυρνιά μου, το φακιόλι σου, μην το πολυστραβώνεις, κι αγγίζει στο, βρ' αμάν, αμάν κι αγγίζει στο φρυδάκι σου κι εμένα θανατώνεις. Σμυρνιά μου όταν στολιστείς και βάλεις τα καλά σου, τρελαίνεται η Κοκκινιά, με την περπατησιά σου. Σμυρνιά μου ποιος σε φίλησε, μέσα στους Ποδαράδες, θα 'ναι αυτός που αγαπάς, με τους πολλούς παράδες.