Ήταν η μέρα γιορτινή, που σ’ είχα συναντήσει στους γιαλούς. Ήταν το φως σου κόκκινο και φώτιζε τη δύση στους γκρεμούς. Κι ήσουν ωραία και τραγουδούσες σιγανά, στον άνεμο γλιστρούσες. Κι ήσουν ωραία, χαμογελούσες και φτερά στα ποδιά εφορούσες. Τα βλέφαρα σου τα κλειστά θάλασσες έκρυβαν μέσα και λυγμούς. Στα κύματα τους βούτηξες και βγήκες πριγκιπέσα στους ουρανούς. Κι ήσουν ωραία και μου μιλούσες σιγανά άνεμους τραγουδούσες. Κι ήσουν ωραία, χαμογελούσες και φτερά στα ποδιά εφορούσες.