Ρε, δε με νοιάζει από που `ρθες σου λέω κι εμείς εδώ είμαστε περαστικοί στον ουρανό ν’ ανέβω και να τα λέω πάω στοίχημα πως θα `σαι και εκεί Ρε, δε με νοιάζει ποιος σ’ έστειλε, τι θες ούτε αν είσαι από άλλο πλανήτη, εδώ χρωστάμε λύπες και χαρές σ’ ένα φύλακα άγγελο αλήτη. Σ’ έχω δει στα πιο παράξενα και όμορφα μέρη όπου κρατούσα μικρόφωνο βρισκόσουν εκεί με ένα τσιγάρο ή μ’ ένα ποτήρι στο χέρι κάπου στο βάθος μακριά από τη σκηνή σ’ είδα χειμώνα σ’ ένα χώρο ζεστό μικρό και καλοκαίρι σε φευγάτο νησί σ’ είδα σε γήπεδο σε κάποιο μακρινό χωριό και στην Αθήνα σε μεγάλο μαγαζί. Σ’ είδα κι αλλού με κόσμο πολύ στριμωγμένο και σε μέρος που ήμασταν εμείς κι εμείς σ’ είδα να γελάς και άλλοτε θυμωμένο και γούσταρα λόγω τιμής σ’ έχω ακούσει δυνατά να τραγουδάς και να φωνάζεις να τα κάνεις τριγύρω σου κομμάτια σ’ έχω πιάσει για ώρα προσεκτικά να κοιτάζεις τα `χουμε πει τόσες φορές με τα μάτια. Σ’ είδα να μου χτυπάς την πλάτη και να φεύγεις να δακρύζεις και το κεφάλι να σκύβεις σ’ έψαχνα κάπου στο φως, αλλά κι εσύ τ’ αποφεύγεις στην αρχή μου φαινόταν πως κι εσύ κάτι κρύβεις με την πάρτη σου που λες είχαν πολλοί τρελαθεί σ’ είχαν περάσει για χαμένο ή ασφαλίτη τώρα ξέρω το Low Bap όπου βρεθεί έχει ένα φύλακα άγγελο αλήτη. Ρε, δε με νοιάζει από που `ρθες σου λέω κι εμείς εδώ είμαστε περαστικοί στον ουρανό ν’ ανέβω και να τα λέω πάω στοίχημα πως θα `σαι και εκεί Ρε, δε με νοιάζει ποιος σ’ έστειλε, τι θες ούτε αν είσαι από άλλο πλανήτη, εδώ χρωστάμε λύπες και χαρές σ’ ένα φύλακα άγγελο αλήτη. Δε σ’ έχω πιάσει πάνω απ’ άλλους να θέλεις ν’ ακουστείς, όμως μαντεύω πως καλά με τα λόγια θα τα πας δεν αγριεύεις χωρίς λόγο κι αν πιαστείς τότε κουλάρεις ξανά και στο τοίχο ακουμπάς υποψιάζομαι περίπου ποιο τραγούδι γουστάρεις και νιώθω πως ακούς πάντα το ονειρολόγιο ωραία ακόμα ένας τρελός ταξιδιάρης που είναι η ζωή του ένα Low Bap δρομολόγιο Υπάρχουν φίλοι που δεν έχουν δώσει δραχμή, ενώ εσύ πληρώνεις μάλλον εισιτήριο υπάρχουν κι αυτοί που δεν είχανε τιμή ποιο θα τους διάλεγες, για πες μου εσύ μαρτύριο; Υπάρχουν κι άλλοι όχι και τόσο κουρασμένοι θυμίζουν μαθητές μέσα στη τάξη μπροστά που κάθονται οι καλά οι διαβασμένοι και πίσω αυτοί που είναι αλλού μα και οι εντάξει Μου παν στα δύσκολα πως ρώταγες για έμενα τότε γέλασα πολύ κι η ψυχή μου το χάρηκε τους είπα να σε βρουν όμως τα ίχνη σβησμένα κάποιος τους είπε πως ο αλήτης χάθηκε Εγώ όμως ξέρω την επόμενη φορά όταν θα ψάξω, από πάνω απ’ τη σκηνή σε μια γωνιά στη τελευταία της σειρά πάω στοίχημα ξανά πως θα’ σαι εκεί Ρε, δε με νοιάζει από που `ρθες σου λέω κι εμείς εδώ είμαστε περαστικοί στον ουρανό ν’ ανέβω και να τα λέω πάω στοίχημα πως θα `σαι και εκεί Ρε, δε με νοιάζει ποιος σ’ έστειλε, τι θες ούτε αν είσαι από άλλο πλανήτη, εδώ χρωστάμε λύπες και χαρές σ’ ένα φύλακα άγγελο αλήτη.