Όταν μου λείπεις σταματάνε οι λεπτοδείκτες της ζωής μου και χίλιες φλόγες κόβουν βόλτες στο κορμί μου. Όταν μου λείπεις μοιάζω φεγγάρι που δεν έχει ουρανό, είναι η καρδιά μου ένα πακέτο από τσιγάρα αδειανό. Σπάσε τα φρένα, πέρνα με κόκκινο, έλα μην αργείς ξεκίνα, η αγκαλιά σου είναι παράδεισος μέσα στην κόλαση που λέγεται Αθήνα. Όταν μου λείπεις μαύρη θάλασσα η μοναξιά με πνίγει, είναι η μορφή σου φάρος που αναβοσβήνει. Όταν μου λείπεις μοιάζει ο ήλιος που δεν σπάει την παγωνιά, είναι η ψυχή μου φανταράκι ξεχασμένο στη σκοπιά. Σπάσε τα φρένα, πέρνα με κόκκινο, έλα μην αργείς ξεκίνα, η αγκαλιά σου είναι παράδεισος μέσα στην κόλαση που λέγεται Αθήνα.