Η πέτρα είν’ ο θάνατος η πέτρα είν’ η ζωή μου, φυτρώσαν άσπρα γιασεμιά μεσ’ την αναπνοή μου. Είν’ ένα δέντρο έρημο στην πέτρα σπάει η φωνή μου, δεν μπαίνει αγέρας μήτε φως πετρώνει το κορμί μου. Είναι η κραυγή της μάνας είναι η πληγή του κόσμου, φέρτε κρασί φέρτε φωτιά να κάψω τον καημό μου.