Αχ, τι θα γινώ, που έμπλεξα, ο δυστυχής, με 'σέ το τρελοκόριτσο και πεισματάρικο. Και το τρελό το πείσμα σου με κάνει, φως μου, να χαθώ, γιατί δεν ήξευρα πως ήσουνα τόσο ζηλιάρικο. Τι απελπισιά με πιάνει, όταν θυμηθώ, σαν μου 'λεγες πως μ' αγαπάς, εσύ ζουλιάρικο. Είσαι μικρό ναζιάρικο, μικρό και παιχνιδιάρικο, μου πήρες την καρδιά και νου, μα δεν το λέγω κανενού.