Μια σκηνή ο κόσμος όλος
χωρίς αρχή και δίχως τέλος
καθένας μας κι ένας ρόλος
Άμλετ, Ρωμαίος ή Οθέλλος.
Κι όταν έρθει η στιγμή
που ‘χει ο ρόλος μας περάσει,
φεύγουμε απ’ τη σκηνή
σαν ασήμαντοι κομπάρσοι.
Είμαστε όλοι θεατρίνοι
εγώ, εσύ, αυτός, εκείνη
τους ρόλους τους μοιράζει η μοίρα
εσύ ποιον πήρες, εγώ ποιον πήρα.
Κι όταν έρθει η στιγμή
που ‘χει ο ρόλος μας περάσει,
φεύγουμε απ’ τη σκηνή
σαν ασήμαντοι κομπάρσοι.
Από τον δίσκο του 1976 ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ: <a href="https://asmatron.blogspot.com/2016/05/nm8masmk.html" target="_blank">https://asmatron.blogspot.com/2016/05/nm8masmk.html</a>