Χιλιόχρονο και να γενείς με δυο χιλιάδες ρόδα θα σου ‘χω έγνοια κοπελιά σαν όντε σε πρωτόδα Κλειστό το παραθύρι μου κι η πόρτα κλειδωμένη που βρίνει τρόπο και περνά και στ όνειρο μου μπαίνει Βασιλικός μυρίζει εδώ η αγάπη μου διαβαίνει κι αφήσετε με να τη δω γιατί η ψυχή μου βγαίνει Μέσα στο κήπο τσ' αρχοντιάς τον έρωτα ποτίζεις και γω εντουχιούντιζα να βρω από που ναι και μυρίζεις