Εγώ δε γελώ. Είμαι μια λήκυθος στρέφω τα μάτια μου το έξω μέσα η αφή μου σε καραντίνα. Μια λήκυθος είμαι- σχεδόν εύθραυστη. Και δε γελώ. Μια λήκυθος είμαι υπερπλήρης μετά το τελευταίο δάκρυ της θείας Ειρήνης. Βαραίνω θα σκορπίσω σε κομμάτια φοβούμαι. Καλέ μου Πλήθωνα, νομίζω πως εσύ απόψε μ’ ακούς. Ο έρωτας είμαι· ενσαρκωμένος μένω, προγραμμένος συχνά και επικηρυγμένος προσφάτως, υπάρχω -ερείπια ερημία σιωπή- ζωοδότης στις βουβές μήτρες, ανεξίθρησκος, ο τελευταίος διεθνιστής, ετοιμάζονται οι νέες εκρήξεις, τριχοτομημένος ή διαμελισμένος έστω υπάρχω – ο έρωτας είμαι