Μέσα στον πυρετό που ενεδρεύει στο δάσος ο μικρός καταρράχτης θα ρθεί. Στα καταχωνιασμένα παράθυρα θ’ ανθίσει το κοράλλι ίσως το βλέφαρο της βροχής. Το χιόνι θ’ αχτινοβολήσει πάνω στα χείλη σου. Της νύχτας ο βαθύς ρυθμός θε ν’ ακουστεί για τελευταία φορά στα όνειρά σου. Και η κόμη σου θα εξαφανιστεί κάτω απ’ τη γη. Σαν ένας λύχνος μες σε μια κρύπτη.