Έχεις τα βλέφαρα κλειστά χτυπά στο αμόνι του μεσημεριού ο Ύπνος δέκατη τρίτη ώρα, Πέμπτη του ογδόντα έξη, Αύγουστος ο υδράργυρος ψηλώνει και άλλο μαζί με τις οσμές Πίσσας, Ιδρώτα, Θάνατου. Γέμισε η κάμαρα Ίσκιους όνειρα που έκατσαν στην πολυθρόνα όμοια οι μικροί σου πόθοι. Πώς σε μια νύχτα έγιναν σχοινιά; Ποιος θα μπορέσει να σε λύσει;