Από τα χαρτιά αγγελιών, σε στύλους και σε δέντρα (Σημαίες του Καιρού μεσίστιες ), Μας κοιτάζει.Βλέμμα εξαπτέρουγου λυπημένου. Κι ακούμε, μυστικά, τη φωνή: "Τίποτε δεν ακουμπάει στο κενό, Κρατήστε τη σπίθα ανάμεσα στα δόντια σας, Γεμίστε τον κόρφο, τα μαλλιά και τις χούφτες Με νεραντζάνθια και δια Χριστόν σαλότητα- Τρυφερή σαν το χιόνι. Και, χθαμαλή τη φωνή, Την ευχή ψιθυρίστε του Αγίου Ευστρατίου: "..Αλλά παραλαβέτωσαν αυτήν άγγελοί σου φαιδροί και φωτεινοί".