Ούτ’ ένα δάκρυ από τα μάτια ας μη κυλήσει, στου χωρισμού μας το πικρό τώρα φιλί, πρέπει ο καθείς μας τώρα πια να πολεμήσει, αφού η γλυκιά μας η πατρίδα το καλεί. Είναι στιγμές που κι η αγάπη γονατίζει, για τα μεγάλα της φυλής ιδανικά, για μας η πιο όμορφη σελίδα τώρα αρχίζει, ναι, πίστεψέ με κι έλα γέλασε γλυκά. Μας χωρίζει ο πόλεμος, μα θεριεύει η ελπίδα, πως για τη γλυκιά πατρίδα φεύγω τώρα εκδικητής. Μας χωρίζει ο πόλεμος, μα αν με νιώθει η ψυχή σου, φέρνε με στην προσευχή σου, να γυρίσω νικητής.