Πρωτότυπο
Είχαμε καλή παρέα, είχαμε και μπαγλαμά
κι έπινα το πρόσωπό σου ίσαμε το χάραμα
δε μιλούσες, δε γελούσες, μοναχά ταξίδευες.
Πες μου μες σε τόσους άντρες τι χαμένο γύρευες;
Είχαμε καλή παρέα κι όλοι τραγουδούσαμε
κι ένα άλλο πεπρωμένο πόσο λαχταρούσαμε!
Κι άξαφνα πετάς τα ρούχα και η νύχτα φώτισε!
Αχ, γι’ αυτό το τσιφτετέλι ποιος θεός σε φώτισε;
Κι αφού χόρεψες λιγάκι, έφυγες ολόγυμνη
κι έσκυβαν και σε φιλούσαν χίλια άστρα κι ουρανοί.
Έτσι διάλυσ’ η παρέα, σώπασε κι ο μπαγλαμάς
κι ήρθε η μοναξιά να κάτσει στα πικρά τα μάτια μας.
Βουλγαρικά
Имахме добра компания , имахме и багламас
и пиехме лице в лице докато изгрее зората
не говориш, не се смееш, сам патуваш.
Кажи ми в тез мъже какво изгубет търсиш;
Имахме добра компания и всички пеехме
и за някоя друга съдба копнеехме!
И внезапно политат дрехите и ноща се разгорещява!
Ах, за тва цифтетели в което и Бог се разгорещява;
И щом потанцува малко, отиде нейде
загинало и приятелството и хиляди звезди в небето
Така разтури се компанията, и затихна багламаса
и се върна самотата заседна болката в очите ни.