Πρωτότυπο
Σκοτάδι κι απόψε κι ο δρόμος μου μοιάζει
αδιάβατος μοιάζει, κλειστός.
Πού πήγανε όλοι, κανένας δεν ξέρει
κι εγώ μες στους δρόμους τρελός.
Πού να σε βρω, πού σε ψάξω
τι να αλλάξω για να ‘ρθεις εδώ;
Τι να σου πω, τι να σου γράψω
όλου το κόσμου τα σ’ αγαπώ;
Σκοτάδι κι απόψε κι εγώ στο λιμάνι
τα πλοία που φεύγουν κοιτώ.
Ανάβω τσιγάρο και σαν το χαρμάνη
με δυο ρουφηξιές το πετώ.
Πού να σε βρω, πού σε ψάξω
τι να αλλάξω για να ‘ρθεις εδώ;
Τι να σου πω, τι να σου γράψω
όλου το κόσμου τα σ’ αγαπώ;
Σερβικά
И вечерас је мрачно и улица личи на мене,
непроходна, затворена.
Куда одоше сви, нико не зна,
а ја лутам по улицама као луд.
Где да те нађем, где да те тражим,
шта да променим да би дошла?
Шта да ти кажем, шта да ти напишем,
можда „волим те“ целога света?
И вечерас је мрачно, а ја сам у луци,
гледам бродове што одлазе.
Палим цигарету и, као да сам у кризи,
бацам је после два дима.
Где да те нађем, где да те тражим,
шта да променим да би дошла?
Шта да ти кажем, шта да ти напишем,
можда „волим те“ целога света?