Πρωτότυπο
Είχαμε καλή παρέα, είχαμε και μπαγλαμά
κι έπινα το πρόσωπό σου ίσαμε το χάραμα
δε μιλούσες, δε γελούσες, μοναχά ταξίδευες.
Πες μου μες σε τόσους άντρες τι χαμένο γύρευες;
Είχαμε καλή παρέα κι όλοι τραγουδούσαμε
κι ένα άλλο πεπρωμένο πόσο λαχταρούσαμε!
Κι άξαφνα πετάς τα ρούχα και η νύχτα φώτισε!
Αχ, γι’ αυτό το τσιφτετέλι ποιος θεός σε φώτισε;
Κι αφού χόρεψες λιγάκι, έφυγες ολόγυμνη
κι έσκυβαν και σε φιλούσαν χίλια άστρα κι ουρανοί.
Έτσι διάλυσ’ η παρέα, σώπασε κι ο μπαγλαμάς
κι ήρθε η μοναξιά να κάτσει στα πικρά τα μάτια μας.
Σερβικά
Imali smo dobro drustvo, svirala je i baglama
I upijao sam tvoje lice dok je svitala zora
Nisi govorila, nisi se smejala, samo si putovala
Kazi mi, sta izgubljeno trazis kod svih tih muskaraca?
Imali smo dobro drustvo i svi smo pevali
I za nekog drugom sudbinom smo ceznuli
Odjednom si bacila odecu i zasijala je noc
Ah, za taj tsifteteli, koji te je prosvetlio Bog?
Malo si igrala, a onda si tako naga otisla
Saginjali su se i ljubili te nebo i zvezde
Tako se rasturilo drustvo, utihnula je i baglama
I u nase oci, pune tuge, samoca se zavukla