Μονάχος μου περνώ, στα κύματα μετρώ πόσες μέρες λείπεις μακριά μου. Άδειασε ο γιαλός κι έρημος, μοναχός γλάρους έχω μόνο συντροφιά μου. Βάρκα χωρίς πανιά, μακριά απ’ τη στεριά μ’ άφησες να δέρνομαι στο κύμα. Βάρκα χωρίς κουπιά σε θάλασσα πλατιά βούλιαξε η αγάπη μας, τι κρίμα. Περνούσαμε καλά, βαρκάδα κι αγκαλιά και τα βράδια βόλτα στην πλατεία. Μόνος μου θα χαθώ, λιμάνι πώς να βρω, στ’ ανοιχτά με βρήκε η τρικυμία.